برای دل تنهایم

نشانی از تو ندارم اما نشانی ا م را برای تو مینویسم:

در عصرهای انتظار به حوالی بی کسی قدم بگذار!

خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه های تنهایی شو!

کلبه ی غریبی ام را پیدا کن؛

کنار بید مجنون خزان زده ودر کنار مرداب آرزوهای رنگی ام!

در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو!

                                 حریر غمش را کنار بزن!مرا می یابی.